Wat meer over Happy Tale.... Het verhaal over Happy Tale begint zoals zovele verhalen over het ontstaan van de "hondenhobby" Onze eerste hond was een Newfoundlander Landseer. Maar helaas moesten we al veel te vroeg afscheid van deze hond nemen wegens heupproblemen. Dus gingen we uitkijken naar een ras dat minder zwaar gebouwd was maar toch lief en zacht van karakter was. Tijdens een hondententoonstelling in Amsterdam zagen we een hondje door de ring dartelen wat ons qua uitstraling al direkt aansprak. Uit zijn gangwerk en en vrolijk gedragen staart zagen we meteen dat hier een karakter achter schuil moest gaan waar we meer van wilden weten. De eerste kennismaking met de Bearded Collie had plaatsgevonden! We zochten rond bij enkele fokkers want we wilden dolgraag een beardie in ons huis opnemen. Gewoon voor de gezelligheid, niks fokken of tentoonstellen, dat boeide ons niet. Maar toen we Gilby voor de lol een keer uitbrachten op een tentoonstelling bleek dat we een mooi hondje in onze handen hadden. Dus werd hij wat vaker op een tentoonstelling uitgebracht, en van het een kwam het ander. Inmiddels werd een tweede Beardie aangeschaft en zo begon het Happy Tale verhaal. In de beginjaren werd er veel naar tentoonstellingen gegaan. Maar ook onze eigen gezinssituatie veranderde en door de komst van drie kinderen werd het bezoeken van tentoonstellingen wat minder. Op dit moment hebben we zelf 6 Beardies in en om ons huis. Ongeveer eenmaal per jaar fokken we een nestje, dat is afhankelijk van de hoeveelheid van aanvragen die we vooraf krijgen. We vinden het belangrijk dat de puppies in huis opgroeien en de eerste vier weken krijgt de werpkist dan ook een zeer prominente plaats in onze woonkamer. De "puppymensen"zijn ook vanaf de eerste dag welkom om hun nieuwe aanwinst te bezichtigen. Na ongeveer 4 weken verhuist het nest naar de hondenverblijven zodat de puppies ook aan de grotere honden kunnen wennen en ze naar believen naar buiten kunnen om de grote boze wereld te ontdekken.